Familie Reyers in Shanghai

De metro in Moskow. Alhoewel ik gelezen had dat de metro in Moskow echt goed is, had ik toch echt het idee in een nogal ouderwetse metro terecht te zijn gekomen. Reden: het hotel was redelijk ver uit het centrum en hoe dichter in het centrum hoe mooier de metrostations worden. Ons opstap station was dus een echte bouwval. Het hoort allemaal bij de "Russian experience". Sterker nog de taxi's en de taxichauffeurs in Moskow, daar is Shanghai echt helemaal niets bij. Volledig afgetrapte trabantjes, maar wel met sportstuur/stoelen en de rest van het interieur, die rijden dus echt als idioten. JB zei de formule 1 coureurs, alleen kunnen die volgens mij wel autorijden. Op zondagochtend zijn mamma JB en ik nog naar Moskow gegaan, we vlogen namelijk pas om 4 uur 's middags en aangezien we niet weten wanneer we weer eens in Moskow komen vonden we het toch leuk om Moskow ook bij daglicht te hebben gezien. Erg apart, kennelijk waren er demonstraties aangekondigd, we konden dus geen taxi krijgen. Toch maar weer met de metro. Voor de rest werd alles afgezet en toen we in een kerkje wilden kijken werden we op de bekende Russische vriendelijkheid terechtgewezen dat we er niet in mochten. Maar goed toch erg leuk om even gezien te hebben. Voor degene die niet precies weten waar Kamchatka ook alweer precies ligt, hier een kaartje van Rusland. Shanghai valt er net af, waar voor de oplettende onder jullie zal het je wellicht opvallen dat vliegen van Shanghai naar Kamchatka over Moskow niet de snelste route is. Ja dat is waar, maar in Januari kon ik geen betere verbinding vinden. Met Aeroflot was de reistijd technisch het kortste, bijkomend voordeel is dat Aeroflot tegenwoordig skyteam is en dat is weer goed voor de frequent flyer punten. Maar wel een ervaring op zich met Russen in een vliegtuig. Ik had al gehoord dat ze vodka als water drinken, maar als je er dan mee geconfronteerd wordt in het vliegtuig sta je toch wel even te kijken. Mijn buurman nam dus uit de fles om de 10 minuten echt 2 a 3 grote slokken en ik weet zeker dat als hij vervelend was geworden ik er niets van had gezegd. Het was niet echt een man om ruzie mee te maken. De stewardessen roepen nog aan het begin van de vlucht dat overmatig alcoholgebruik schadelijk is tijdens de vlucht. Het is niet de bedoeling om zelf meegenomen drank te consumeren, maar daar letten ze dus echt totaal niet op. Misschien waren ze wel net zo bang als ik.

Ook die kist waar we inzaten tussen Moskow en Kamchatka is een Illusion-85. Volgens mij Russische makerlij, een oude cargo kist, maar echt enorm groot. Boven de middelste stoelen rij zitten ook geen handbagage vakken. Volgens mij halen ze ook gewoon de stoelen eruit als ze hem als cargo willen gebruiken. Nou ja het heeft me in iedergeval weer thuis gebracht. In Kamchatka worden we opgehaald door de bus die de rest van de week ook tot onze beschikking staat, "de Golden Express". De gordijntjes zijn echt geweldig, dat iemand die serieus heeft zitten naaien! De eerste dag in de heli een paar foto's voor het plakboek. Het is trouwens best lastig om de foto's niet te laten bewegen aangezien helikopers behoorlijk trillen! Onze eerste afdaling. Maar wat ik nog het meest geweldige vond waren alle uitzichten! Hoe ver en diep je naar beneden kan kijken en hoeveel onverspoorde sneeuw! En dan ook die blauwe lucht. Zonder sneeuw of zonnebril kan je echt niet kijken. Dit maakt het wel weel lastig om foto's te maken trouwen omdat je lastig door het schermpje kan kijken, maar goed we doen gewoon ons best! Weer zo'n mooie lange afdaling. De lengte van de afdaling varieert van 1 km-2km. In "dialect" heb je het dan over vertical meters. Het zegt dus alleen iets over het hoogteverschil en niet over de totale lengte ( stelling van Pytagoras, voor de wiskundige onder ons). Op de foto het meest dichtbij, JB, daarvoor rechts Jo, daarvoor mamma en weer daarvoor Andy. Een familiefoto! Na het skien gingen we meestal naar een van de vele "hotsprings". Aangezien het landschap vol zit met vulkanen wordt het water van deze hotsprings verwarmd door de vulkanen. Echt een hele rare ervaring. Normaal zijn bergbeekjes steenkoud en nu komt er soms bijna kokend water uit de berg! Soms heeft de helikopter een tank bij zich. Dit doen ze om dan wat kerozine over te laden zodat je niet te zwaar bent om te landen. Dit is wel echt de Russische manier van kerosine overladen, gewoon met een peuk tussen je tanden!! Jo en JB bovenop de Zhupanovski vulkaan! Hele aparte ervaring en een rare zwavellucht doet je realiseren dat het echt waar is wat je aan het doen bent. JB hier trouwens toch naar even met een mutsje op. Hij was zo lief om mamma haar ski's mee naar boven te nemen, maar aan de windkant had hij toch even niet door dat het erg koud was. Gelukkig attendeerde iemand hem erop dat zijn oor al wit bevroren was. Gelukkig net op tijd het oor is wel behoorlijk vervelt maar het zit er nog aan! Deze dag skiën we in het zuiden. Langs de kust. Weer totaal anders. Aangezien je langs het zee skiet wat de omgeving misschien wel weer nog mooier maakt. Het contrast tussen zee en sneeuw/bergen is echt overweldigend! De helikopter staat dan bijna op het strand om ons weer op te halen en bovenaan af te zetten! En dan sta je ineens met je ski's op het strand! JB voor de Viluchinski vulkaan

Groepsfoto van onze "heligroep". De foto is gemaakt voor de Viluchinski vulkaan. De hele dag hebben we op de vulkaan kunnen skiën. Een soort van rondje om de vulkaar. De noordhellingen zijn dan mooie powder snow en kom je meer richting zijn krijg je "cornsnow" (op gevroren diepesneeuw, wat echt geweldige piste sneeuw is zegmaar).

Tja, dan sta je er opeens alleen voor. Jol is met Cornelie en JB aan het skien in Kamchatka, Rusland (bekend bij fervente Risk spelers. Voor de rest: http://encarta.msn.com/map_701513589/Kamchatka.html Pieter is met mij in Shanghai gebleven. Best raar om helemaal alleen te zijn met het apie. Op weekdagen past Aileen overdag op Pieter en neem ik het 's avonds weer over. In het weekend ben ik zelf met de kleine man druk. Wel erg leuk om wat quality time te hebben met Pieter. Hij is zo geestig in deze periode. Zaterdag naar park bij Radisson Hotel met Kiki en kleine Willem. Pieter met papa in het park van Radisson Hotel. Pieter volledig smerig. Pieter vindt paardje rijden heel leuk, vooral op papa's schoot. Stil zat meneer al nooit echt, maar Pieter heeft tegenwoordig de gewoonte om naar de camera toe te rennen. Dan krijg je dus dit soort foto's: Pieter close up. Hij had het een beetje warm. Het was slechts 28 graden. Dat belooft nog wat voor deze zomer Pieter met kleine Willem op schoot bij Kiki Gelukkig hebben we zelfs dan nog tijd voor een partij. Het is bijna Koninginnedag, dus uiteraard een diner + borrel geroganiseerd door de Nederlandse Vereniging. Hier zit ik met buurman Willem aan de bieren. Drinken met de handrem erop, want Pieter wordt 's ochtends om 0700 uur wakker (of eerder). Geen klachten hoor, we genieten van de ongekende vrijheid die je hebt door een ayi. Daar wen je snel aan. Trouwens, als ik straks in Marocco ben (lustrum reis jaarclub), dan gaan de remmen vast los. Wat een leven, he? Training voor lustrum reis JC Berserk natuurlijk. Nog een weekje en dan is Jol alweer terug in Shanghai.

Terwijl Rieks nu bijna in Nanjing moet zijn (hij is met vrienden een weekend naar nanjing +/- 3 uur van Shanghai), ben ik me aan het voorbereiden op Kamchatka. Tas pakken is daarbij nog de minste moeite. Ik had namelijk al mijn skikleren al bij elkaar en de rest zijn een paar t-shirts truien en broeken. Oh ja en JB vroeg nog of ik Rieks zijn bergschoenen mee kon menen. Ik geloof dat die de meeste ruimte innemen. Alhoewel het niet de eerste keer is dat ik op reis ga vind ik het best wel een beetje spannend. Heb net Pieter in bed gelegd terwijl ik wist dat ik heb morgenochtend niet uit zijn bedje ga halen raar. Ik had noit gedacht dat ik die gevoelens ook zou krijgen. Ik dacht heerlijk 2 weken weg, lekker zonder kind en ik vind het nu al best moeilijk! Ik ga er wel van genieten hoor. Ik heb nog steeds niet heel veel idee wat ik daar kan verwachten, of het een hele grouwe stad is?? Ik denk het wel, maar het skien en dus ook de natuur, moeten daar echt fantastisch zijn! De dag dat ik terugkom is Rieks net samen met Tap in hetzelfde vliegtuig naar Nederland vertrokken, voor zijn clublustrum. Dus Rieks zie ik zelfs 3 weken niet en als hij terugkomt is hij denk ik nog niet heel veel waard……. Ik heb Rieks een beetje geholpen en het wordt een mooie reis daar in Marocco! Ik houd iedereen op de hoogte en hopelijk al vanuit Kamchatka! Liefs Jol

Dagelijks vindt dat apie van ons weer nieuwe dingen uit. Ik moet er vaak echt heel hard om lachen. Met name ook omdat hij er hele verhalen bij vertelt waar ik echt geen bal van snap. Maud misschien moeten we toch binnenkort je hulp inschakelen. Hoeveel worden moest hij nou leren per week??? Bij ons staat de teller nog onder de 10 denk ik. Het meest gebruikte woord is NO. heel fijn, maar het grappige is dat no ook yes kan betekenen dus eigenlijk weet je nog niets. Mama zegt hij al langer maar tegen iedereen, heel soms papa. Het bye bye trucje werkt ook nog steeds en deze week heeft hij "hallo" geleerd. En dat zegt hij ook echt als je binnenkomt (in plaats van bye bye). En van mats heeft hij geleerd zijn favoriete fruit te benoemen, anaan, oftewel de banaan! De foto's hieronder probeert pieter in het kastje onder het bed te kruipen. Rolien dat doet me toch echt ergens aan denken! Een ander hobbie van meneer is om met de dozen waar mij het broodmeel in bewaren op stap te gaan. Hij vindt niets mooier dan een koffertje in zijn hand. Hoe lang zal het duren dat hij de dozen ook openkrijgt??? Het aantrekken van pappa's schoenen is natuurlijk ook erg leuk!

Soms is het hier net Nederland. Afgelopen week heerlijk weer gehad( ong 25 graden!!), lekker lente veel buiten geweest, kort broek t-shirt. En nu is het weekend, je raadt het al regen.... Kijk ik op het weerbericht, het wordt volgende week weer beter maar wel weer koud! Nou dat is toch net het weer in Nerderland alleen heb ik hier de hagel en sneeuwbuien wel gemist! Wat je dan weer doet beseffen dat je niet in Nerland bent is als je naar buiten loopt en alle toeterende auto's hoort, die je vooral nooit voorrang zullen geven. Daarnaast natuurlijk alle chinesen die druk over straat lopen. Soms is het gewoon gewoon voor me. Ben ik dan echt gewend hier. Vast wel..